Misje parafialne - Parafia Bolęcina

Parafia św. Jana Chrzciciela w Sułkowicach - Bolęcinie

Przejdź do treści

Misje parafialne

Aktualności
Czytanie Ikony św. Rodziny

Wprowadzenie

Ikony są kulturowym dziedzictwem całego świata chrześcijańskiego. Przed schizmą, która w 1054 roku podzieliła Kościół na Zachodni i Wschodni, ikony istniały już od co najmniej czterech, a nawet pięciu stuleci w całym świecie chrześcijańskim, od Syrii po Egipt, od Bizantyjskiego Wschodu po karoliński Zachód. Warto wiedzieć, że niektóre spośród najstarszych ikon zachowały się w Rzymie, tam gdzie powstały. Ikona zrosła się jednak z chrześcijaństwem Wschodu, a dla nas z Rusią, z prawosławiem. Pamiętajmy, że walor artystyczny ikony jest wartością poniekąd uboczną, marginalną. Tym, co ją wyróżnia, jest wyobrażająca się przez obraz – Tajemnica Boga. Na II soborze nicejskim w 787 roku została określona natura ikony – wizerunku, którego fundamentem jest Wcielenie Syna Bożego, czyli dwoista – boska i ludzka – natura Chrystusa. Ikona stanowi więc zapowiedź Dalszej Nowiny, jest materialnym pośrednikiem pomiędzy człowiekiem i Bogiem, miejscem obecności Boga, który poprzez wizerunek objawia się człowiekowi. Ikona jest objawieniem.

Czytanie ikony


Ikonę św. Rodziny można określić jako ikonę przybytek, czyli miejsce, w którym przedstawiona osoba jest w cudowny sposób obecna, jest uczestnikiem tajemnicy Wcielenia – tego niepojętego wydarzenia, kiedy Bóg staje się człowiekiem. W ikonie Bóg Człowiek przychodzi do nas, aby przypomnieć nam, że również my jesteśmy ikoną Boga i że stać się do Niego podobnym jest naszym przeznaczeniem.
Ikona św. Rodziny jest obrazem pragnienia i zamysłu Trójcy Przenajświętszej, Św. Rodzina jest cała w promieniach tj. w świetle Ducha Św.  (Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego. Mąż Jej, Józef, który był człowiekiem sprawiedliwym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie. Gdy powziął tę myśl, oto anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł: „ Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Św. Jest, to co się w Niej poczęło. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus. On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów”. A stało się to wszystko, aby się wypełniło słowo Pańskie powiedziane przez Proroka: „ Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu nadadzą imię Emanuel” , to znaczy „ Bóg z nami”.   Ta ikona pragnie być symbolem wierności Boga, wierności Jego obietnicom. Pragnie przekazać duchowe treści, posługując się symboliką, szczególnie symboliką kolorów. Patrząc na ikonę Św. Rodziny zauważamy, że dominującym kolorem jest kolor złota w różnych jego odcieniach. Rozjaśnione tło, nimby otulające głowy przechodzące w barwę złotożółtego.
Złoto w ikonografii to kolor nad kolorami, jest symbolem Boskiej, niedostępnej Światłości. Św. Rodzina ukazana na złotym przechodzący w białe złoto tle, objawia nam prawdę o swoim zanurzeniu w Bogu. O Jej przebóstwieniu, które w Niej się dokonało. Postacie J.M.J. promieniują Bogiem, stąd wokół ich oblicz pojawiają się złocone nimby, które głoszą prawdę o doskonałości Boga poprzez wykorzystanie okręgu uważanego za najdoskonalszą z form. Złote promienie można zauważyć także na szatach J.M.J. przypominają one, że wszystko co zanurzone jest w Bogu opromienione jest zostaje Boskim światłem.
Szaty Matki Bożej są w kolorze purpury. Purpura należy do jednych z odcieni czerwieni. Purpura symbolizuje władzę, dostojeństwo, królewskość także bóstwo. Bardzo często w ikonografii dostrzegamy, że są purpurowe szaty Bogarodzicy , czcigodniejszej od cherubinów i chwalebniejszej od serafinów. Maryja ukazywana w szatach tej barwy oznacza, że z purpury własnej krwi utkała Bogu ciało. Kolor szaty Maryi symbolizuje również, bogactwo serca, piękna wewnętrznego, wrażliwości, ładu , harmonii i pokory. (Niech mi się stanie według słowa Twego. Zgoda na interwencje Boga w nasze życie jest warunkiem całego uświęcenia. Bóg czeka na tę zgodę. Trzeba wiele odwagi , by oddać siebie w ręce Żywego Boga. Maryja z Nazaretu była bardzo odważną).     
Następnie widzimy brązowy kolor szaty Św. Józefa. Brąz, bardzo przypominający ziemię palestyńską także pustynną. Kolor ten symbolizuje realizm egzystencji ludzkiej także świata w którym przyszło żyć Św. Rodzinie a której kustoszem obdarowany przez niebo został Św. Józef- Głowa Najświętszej Rodziny. Brązowy kolor symbolizuje także codzienność, czystość, pokorę, ubóstwo (w niektórych zakonach zakonnicy noszą brązowe habity). Symbolizuje także posłuszeństwo Św. Józefa (Zbudziwszy się ze snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił anioł pański). Posłuszny Bogu nie wiele rozumiał z tajemnicy, w którą została wprowadzona jego żona i Jej Dziecko jak swoje. Przyjął w ten sposób Syna Bożego. Mimom takich skarbów, życie miał nadal trudne i ubogie. – Wielkie skarby są nieznane dla otoczenia. Kolor brązowy wskazuje także na czyn, wysiłek dnia codziennego. Św. Józef to człowiek mądrze stąpający po ziemi.   
Barwy szat Matki Bożej i Św. Józefa w swojej symbolice odnoszą się i należą do życia.
Następnie widzimy między, Jezusem, Maryją i Józefem kolor niebieski przechodzący w granat (głębia morza), stanowiący zwornik osób tej wspólnoty rodzinnej. W ikonografii wszelkie odcienie koloru niebieskiego, aż po granat są symbolem nieba, życia niebiańskiego, stanu skupienia, wyciszenia, kontemplacji a także wierności swemu powołaniu.
Jezus – Był posłuszny aż do śmierci i to śmierci krzyżowej.
Maryja – Fiat, oto Ja służebnica pańska.
Józef – zawierzył Nadziei w brew nadziei.
Szaty Pana Jezusa są koloru złotego, koszulka koloru biało zielonego. Złoto w ikonografii oznacza także atrybut króla , Pana, władcy. Prawa dłoń, która podnosi się do błogosławieństwa (charakterystycznym dla rytu bizantyjskiego) oznacza Pantokratora, Panującego. Jezus jest odwiecznie Egzystującym . Chrystus jest Panem czasu i wieczności, ludzkiego serca i kosmosu. Nic nie dzieje się bez Jego wiedzy. Wszystko podlega Jego władzy. Trzeba znać zakres władzy Jezusa, by Mu bezgranicznie zaufać!  ( Biada człowiekowi, który siebie uczynił centrum świata).
Ubiór Pana Jezusa nawiązuje do stroju diakona, widzimy na boku ramienia stułę i to  określa Go jako sługę Bożego, jako Sługę zbawienia.
Kolor koszulki Pana Jezusa jest biało zielony , barwa biała jest bardzo bliska znaczeniowo złotu. W całym Piśmie Św. Kolor biały przedstawiany jest jako kolor aniołów, proroków, apostołów, również samego Chrystusa. Przyoblec się w białe szaty w historii Kościoła  Równoznaczne było z przyobleczeniem się w Chrystusa w misterium przymierza chrztu św. Po dziś dzień biała szata nakładana nowo ochrzczonym jest symbolem naszego zanurzenia w Jezusie Chrystusie. Jezus jest życiem, światłością dla ludzi. (Urodził się w nocy, a nie w dzień. Zmartwychwstał też w nocy, a nie w dzień. Jest bowiem  Światłem, które rozprasza wszelkie ciemności. Trzeba pełniej dostrzec tajemnicę Życia, które jest Światłością, i tajemnicę Światła, które jest Życiem). Bóg to żywe światło.   Kolor zielony, który widoczny jest na szatce Pana Jezusa, uchodzi za symbol nadziei i odrodzenia. Jezus jest nieustanną wiosną. Dalej, barwa ta symbolizuje łaskę Ducha Świętego (stąd nad Św. Rodziną gołębica, symbol Ducha Św. ) przedstawiona w tych samych barwach co szatka Pana Jezusa. Następnie kolor zielony przywołuje na myśl ogród raju, edenu i bywa kolorem szat pierwszego człowieka praojca – Adama.
Jezus to nowy Adam, który wszystko odnawia na ołtarzu krzyża, przywraca człowiekowi utracony raj, przywraca złamany pierścień zaślubin.
Bardzo ciekawy jest układ głów i wyraz twarzy św. Osób, głowa Maryi i głowa Józefa lekko pochylone, skierowane są ku sobie a zarazem wspólnie skoncentrowane na Jezusie. W centrum tej wspólnoty rodzinnej jest Jezus.
Układ głów Maryi i Józefa pokazuje, że są dla siebie przyjaciółmi a co to znaczy? To, że Maryja jest przy Józefie, Józef przy Maryi. Prawdziwy przyjaciel nie wchodzi z butami w kompetencje misji, powołania, zadania, które przyjaciel ma do wypełnienia. Prawdziwy przyjaciel jest przy osobie miłowanej. Przyjaciele zawsze mają dom.
Kiedy patrzymy na wraz twarzy św. Osób, dostrzegamy, że w nich odzwierciedla się obecność Bożego Ducha, poznanie i mądrość.
Spojrzenie Maryi mówi, iż zachowuje Ona w sercu to, co zapowiedział Gabriel i prorokował Symeon. Spojrzenie Józefa wskazuje, że jest On mężem sprawiedliwym, mężem wiary i czynu, który jak Abraham, aby czynić to, co mu Pan polecił. Bardzo wymowna jest prawa dłoń Św. Józefa, która jest lekko wzniesiona nad ramieniem Matki Bożej. Ten gest, wyraża czysty dystans oraz ochronę. Jezus i Maryja czują się przy Józefie w swoim rodzinnym Nazarecie ludźmi bezpiecznymi.
Istotne jest także ułożenie dłoni trzech Osób. One są blisko siebie, dotykają się, ale bardzo delikatnie. Wskazuje to na znaczenie zarówno bliskości, jak i dystansu. Nie ma między nimi chłodnego dystansu, ale też nie ma zaborczej bliskości. Każda z trzech Osób ma swoje własne życie, własną godność i osobiste powołanie. Układ rąk mówi nam, że w prawdziwej wspólnocie małżeńskiej, rodzinnej jest przestrzeń wolności.
Kochające się małżeństwo, kochająca się rodzina, prawdziwi przyjaciele – oto środowisko miłości wzajemnej.
Miłość wzajemna jest głównym narzędziem głoszenia Ewangelii. Czy może człowiek mieć coś wspólnego ze Św. Rodziną z Nazaretu? Oczywiście, w świetle słów naszego Mistrza z Nazaretu, Pana Jezusa „ Bo kto pełni wolę Bożą, ten Mi jest bratem, siostrą i matką”. Warto uświadomić sobie, ze tajemnica pokrewieństwa z Chrystusem to pełnienie woli Bożej. Zachowanie przykazań, wykonanie ślubów, dochowanie przysięgi, wypełnienie obowiązków, a to wszystko opromienione miłością Boga i ludzi. Oto środowisko nazaretańskiego domu. Tak niewiele trzeba, by należeć do Chrystusowej rodziny i mieć z Nią coś wspólnego.
Jezu, Maryjo Józefie oświecajcie nas, dopomagajcie nam, ratujcie nas. Amen.


Racławicka 188
34 - 125 Sułkowice
woj. małopolskie
+48 33 875 18 85
parafia.bolecina@gmail.com
Wróć do spisu treści